Taş Köprü
Bulutların arasından sızan ışığın köprüye düştüğü an, karanlık günlerin de aydınlanabileceğini sezdirir.
Bulutların arasından sızan ışığın köprüye düştüğü an, karanlık günlerin de aydınlanabileceğini sezdirir.
Mektubuna gömülmüş kadının dinginliği, odadaki tüm sesleri kısıp zamanı yavaşlatıyor sanki.
Yüzün önünde asılı duran yeşil elma, görünenle saklananın oyununa gülümseyerek düşünmeye davet ediyor.
Karanlık bir gökte yüzen renkli daireler, zihnindeki gürültüyü susturup yerine sakin bir uyum bırakıyor.
İtalyan güneşinin altında yıkık bir köprü ve sakin nehir, zamanın yumuşak akışını hissettiriyor.
Nehir kıyısındaki manastırın üzerine düşen akşam ışığı, günün sonunda içe çöken sükûneti anlatıyor.
Tarlada eğilip başak toplayan üç kadın, sade emeğin ne kadar onurlu ve güzel olduğunu gösteriyor.